Grensverleggend?

Yoshimoto Nara behoort al lang tot een van mijn favoriete kunstenaars. Zijn kinderen ogen schattig maar altijd met een ondertoon. Op zoek naar de grens van wat wel en niet kan in het leven. Uitdagend ook, sta je het toe, waar trek je de grens?

Uitdagend! Uitdagend Onderwijs? Wat is dat?

Aan welke voorwaarden moet Uitdagend Onderwijs voldoen. Op zoek naar de grenzen van onderwijs, wat is uitdagend en wat valt daar buiten. Wellicht een beetje laat om deze vraag te stellen, maar beter laat dan nooit zal ik maar denken. Het is een dunne lijn. Ga je op zoek naar Uitdagend Onderwijs op het grenzeloze World Wide Web dan biedt iedereen het aan maar niemand geeft aan wat het dan is dat ze aanbieden.

Dan het rapport van het LAKS, ‘Vraag het de vmbo’er‘ 70% van de leerlingen binnen het vmbo voelen zich onvoldoende uitgedaagd.

Dus mijn modules voor de kunstvakken zullen uitdagend moeten zijn om de leerling uit te dagen tot leren.

Bijeengeschraapt ontstaat er het volgende: Uitdagend onderwijs is onderwijs dat de leerling ertoe aanzet om vrijwillig tijd te stoppen in het vak, zonder dat er gedreigd wordt met deadlines en toetsen.

Hoe? Is dan de volgende vraag. Hoe doe je dat? Waar houd je rekening mee?

Maak een koppeling tussen de praktijk en de les, geef de leerling de mogelijkheid om zijn kennis en vaardigheden te leggen naast die vanuit het werkveld. Laat ze ervaren hoe ver ze al zijn en dat verhogen van het niveau belangrijk is. Uitdagend is werken met originele, gevarieerde verwerkingsopdrachten, gericht op de te behalen doelen.

Ik heb natuurlijk al een sprong genomen naar de overkant, mijn 3 taakklassen voor de eerste module ‘Kunst in de Openbare Ruimte’ krijgt al aardig vorm. Maar ik mag niet vergeten dat het uitdagend moet zijn. Dus even een blog om dat genoteerd te hebben.