Samenwerken in de Scrum

Schermafbeelding 2014-01-05 om 09.22.40

Straatkunst is veelal een individuele activiteit. Royce Bannon is juist geïnteresseerd wat het oplevert als deze kunstenaars gaan samenwerken. Voor de tentoonstelling ‘Unusual Suspects‘ bracht hij de deelnemende kunstenaars samen voor een opdracht met maar een eis. Allemaal moesten ze samenwerken aan een werk met minstens één andere deelnemende kunstenaar.

Waarom? Omdat je in een samenwerkingsverband meer bewust bent van de werkstijl van de andere en je meer bewust wat jij daar zelf aan toe kan voegen. Je leert je eigen kwaliteiten beter kennen en deze bij anderen herkennen. Je bent onderdeel van de synergie zonder je eigen identiteit te verliezen.

Hiernaast het resultaat van de samenwerking tussen de straatkunstenaars Chris RWK en Matt Siren. Een werk waarin de verschillende stijlen zeker zichtbaar zijn maar elkaar mooi aanvullen. En dat maakt het nog net even wat interessanter om naar te kijken.

Dat samenwerken tussen leerlingen in het onderwijs een belangrijke plaats inneemt mag duidelijk zijn. Dat zij elkaar kunnen versterken in teamverband en tot betere resultaten kunnen komen, net zoals de kunstenaars in de expositie van Royce Bannon, daar ga ik van uit.

Plannen en samenwerken zijn hierbij de key ingredients. Maar hoe tot een goede planning te komen? Al enige tijd dook de term eduscrum op, via een e-mail van de rector, op twitter, in wat artikelen die ik tegenkwam. Het laatste duwtje kwam van Claire, terwijl ik aan zat te hikken tegen het voorbereiden van een volgende serie lessen kunstgeschiedenis, een appje met de link naar kennisnet over eduscrum. Ik bedacht dat als ik het dan toch overal tegenkom, ik me er ook maar beter in kan verdiepen. Dat heb ik gedaan door zo’n beetje alles wat ik erover kon vinden te lezen. Een groot deel op eduscrum.nl en verder op een aantal blogs en links die het onderzoeken meer dan waard bleken te zijn.

De keuze is gemaakt, ik geef nog een aantal lessen ‘gewoon’ les en blijf daarbij mijn flippend classroom filmpjes maken voor de kunstgeschiedenis. Maar na de eerstvolgende toets gaat het roer om. Scrummen zullen ze, die leerlingen van mij.  Als docent beeldende vakken ben ik altijd blij als de leerling aan het werk is, als hij leert door samen te werken met anderen. Het feit dat het er bij de meer theoretische vakken vaak docentgestuurd aan toegaat staat me niet aan, het past niet bij me en ik hou er niet van. Vandaar dat ik al bezig ben met het flippen, en scrummen, dat is de volgende stap in onderwijs waarin mijn leerling centraal staat. Waarin hij of zij als zelfstandig, zelfsturende lerende door het leven mag gaan.

En daar blijft het wat mij betreft niet bij. Ook in het projectonderwijs dat we aanbieden kan eduscrum ingezet worden. Vooral op het gebied van plannen aan de hand van pokerpunten kunnen de groepen leerlingen zien wat er per les gedaan moet worden om het eindproduct op het gewenste moment te kunnen laten zien.

Mijn onderwijshart klopt weer, liefde voor onderwijs. Of moet dat eigenlijk een andere naam hebben. Dat onderwijs, de school? Het faciliteren van leren, dat klinkt al beter, zoals geschreven in ‘Het alternatief’ in een interview met Gert Biesta.

Door eduscrum  in te zetten tijdens mijn lessen hoop ik het leren van mijn lerende jongeren beter te kunnen faciliteren.